niedziela, 26 maja 2013

Kamila Shamsie "Wypalone cienie"


Kamila Shamsie "Wypalone cienie"
Akcja książki rozpoczyna się w roku 1945 w Nagasaki. Mieszkańcy miasta uciekają przed kolejnym bombardowaniem, jednak ich strach jest dużo większy niż w przypadku poprzednich alarmów bombowych. Słyszeli już oni o strasznej bombie, która została zrzucona na Hiroszimę. Niemiec Konrad Weiss stwierdza, że żaden schron nie jest w stanie go uchronić przed tą śmiercionośną bronią, postanawia więc spotkać się z Hiroko Tanaką, kobietą którą kocha. Ich spotkanie jest pełne miłosnych zaklęć, obietnic i nadziei na przyszłość. Czekają na koniec wojny, który ma się stać początkiem ich wspólnego życia. Po spotkaniu Konrad udaje się do katedry Urakami, by spotkać się z ojcem Asano, od którego ma odebrać kilka książek. Hiroko z oddali obserwuje katedrę i "wtedy cały świat bieleje. Światło jest namacalne. Przewraca Hiroko na twarz. Gdy uderza o ziemię, jej usta i noc wypełniają się palącym pyłem." [K. Shamsie, Wypalone cienie, str. 34-35] Bomba atomowa zabiera Hiroko wszystkich, których kochała. Zabiera jej ona rodzinę i ukochanego Konrada. Dzięki przyjacielowi Konrada trafia do dobrych lekarzy, którzy pomogą jej wyleczyć  ciało. Jednak czy jest sposób, żeby uleczyć jej duszę? Hiroko będzie musiała znaleźć dla siebie nowe miejsce na świecie. Gdzie w tym celu podąży? Kogo spotka na swojej drodze? Czy spotka jeszcze w życiu szczęście?

"Wypalone cienie" to bardzo ciężka lektura, jest w niej dużo gorzkich doświadczeń, dużo bólu. Zrzucenie bomby na Nagasaki nie jest niestety jedynym złym przeżyciem Hiroko. Wojna i przemoc jakby ciągle deptały jej po piętach. Chwile szczęścia naznaczone były piętnem złych wspomnień. Jednak mimo wszystko jest to piękna i bardzo wyrazista historia. Autorka bardzo realistycznie opisuje poszczególne wydarzenia od roku 1945 aż do roku 2002. Książka przybliża napięcia w świecie arabskim, interwencje wojenne Stanów Zjednoczonych. Hiroko ociera się o wiele przełomowych wydarzeń, które ją ponownie naznaczają. Shamsie wykreowała ciekawe postacie, które dokonują dobrych i złych wyborów. Popełniają błędy, za które przychodzi płacić im i ich bliskim. Autorka świetnie opisuje odczucia poszczególnych bohaterów, wnika w ich psychikę, co pozwala nam zrozumieć nie zawsze oczywiste motywy ich działania. Lektura naładowana jest wieloma różnymi emocjami. Jednak moją uwagę najbardziej przykuła świetna charakterystyka stosunków społecznych ukazana w książce. Mamy tu zarys życia w Indiach, wnikamy w świat arabski, a wszystko to wyraźnie kontrastuje z poziomem życia w Stanach Zjednoczonych.

Dla mnie była to stosunkowo trudna lektura i to z dwóch powodów. Po pierwsze wydarzenia w niej opisane są ciężkie gatunkowo, ciężko się z nimi pogodzić. Wszyscy słyszeliśmy o bombie atomowej. Jednak co innego słyszeć o bombie, a co innego zetknąć się ze zniszczeniami, których dokonała, z ludźmi, których życie złamała. A w końcu to tylko jedno z dramatycznych wydarzeń w książce. Drugim powodem jest fakt, iż powieść nie jest równa, ma lepsze i gorsze rozdziały. Momentami czyta się ją z zapartym tchem, by chwilę później z trudem brnąć przez kolejne kartki. Mi udało się przebrnąć przez całość, jednak mniej wytrwały czytelnik może się w którymś momencie zniechęcić. A szkoda, bo jednak warto tę książkę przeczytać w całości. Z pewnością skłania ona do refleksji, budzi uczucia. Myślę, że jeszcze przez jakiś czas moje myśli będą wracać do wydarzeń w niej opisanych.

Moja ocena: 7/10

Kamila Shamsie, Wypalone cienie, Świat Książki, 2011
ISBN 978-83-247-2378-2
str. 432

Wypalone cienie - CYFROTEKA.PL

22 komentarze :

  1. Tematyka bardzo interesująca, ale ta książka jest jakoś nie w moim typie. Jak na razie po nią nie sięgnę, ale nie będę jej skreślać - może kiedyś będę miała ochotę na takiego typu lektury, więc zapamiętam sobie ten tytuł. :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Do pewnych lektur trzeba dojrzeć, albo po prostu trafić na nie w odpowiednim momencie życia. Być może i Ty kiedyś nabierzesz ochoty na tego typu książki:)

      Usuń
    2. W sumie masz rację, bo, hmm, jestem jeszcze dzieckiem. XD Czasami mam ochotę na jakąś poważniejszą lekturę, a czasami na zwyczajne książki dla dzieci. :-)

      Usuń
    3. I tak powinno być:) Z resztą nie jest to tylko kwestia wieku, chyba każdy lubi sobie życie trochę urozmaicić. Ja też czasami sięgam po coś lżejszego, bywa że wracam do literatury młodzieżowej (a kto mi zabroni?), a innym razem wolę przeczytać coś trudniejszego.

      Usuń
  2. Taka książka może być wyzwaniem. A ja lubię wyzwania :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ta akurat książka jakoś nie woła do mnie "przeczytaj mnie!" ;)
    Przedstawienie jak wygląda życie w świecie arabskim może być bardzo ciekawe dla zainteresowanych tym tematem - mnie osobiście akurat inne kultury specjalnie nie pociągają.

    OdpowiedzUsuń
  4. Miałam okazję przeczytać tę książkę i muszę przyznać, że wywarła na mnie ona dość spore wrażenie. Na pewno zapoznam się też i z innymi utworami Kamili Shamsie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też chętnie przeczytam coś innego autorki.
      Jak upolujesz jakąś inną książkę Kamili Shamsie, to mam nadzieję, że podzielisz się opinią:)

      Usuń
  5. Ja lubię takie lektury, one bardzo skłaniają do refleksji, będę pamiętała o tej pozycji
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  6. Intryguje mnie fabuła tej książki. Okładka również zachęca.

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo lubię takie książki, lecz czasami zbyt bardzo odbijają się one na mnie, więc na razie sobie daruję, ale na pewno kiedyś przeczytam. Nie ma co! :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadzam się z Tobą, że na takie lektury trzeba wybrać odpowiedni czas. Mam nadzieję, że go znajdziesz, bo faktycznie warto:)

      Usuń
  8. Witam Ciebie serdecznie-dzięki za polecenie,wiem,że warto przeczytać zaprezentowaną pozycję-pozdrawiam Jola

    OdpowiedzUsuń
  9. Autorki Kamili Shamsie nie znam i nie słyszałam o jej książkach, może dlatego, że trochę świadomie omijam takie lektury, gdyż są jak sama napisałaś "trudne i ciężkie". Aczkolwiek fabuła jest ciekawa i interesująca, wiec nie mówię nie, czasami warto dla urozmaicenia przeczytać coś, co "potrząśnie człowiekiem".

    OdpowiedzUsuń
  10. Świetna książka! Pamiętam, że zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie:)

    OdpowiedzUsuń

  11. Po twoim opisie widzę, że książka nie należy do łatwej lektury. Jednak zainteresowałaś mnie, a ponieważ nie boję się wyzwań, więc po
    książkę sięgnę z wielką ciekawością:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Za to ja jestem ciekawa Twoich wrażeń:)

      Usuń
  12. szkoda że książka jest nierówna... Mimo to tematyka jest dla mnie na tyle ciekawa, że chętnie bym się z tą lekturą zapoznała...

    OdpowiedzUsuń
  13. Grzebania w blogu ciąg dalszy :D
    Ta książka też wydaje mi się na tyle ciekawa, że powędrowała na moją listę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jestem bardzo ciekawa, jakie będzie Twoje zdanie na jej temat:)

      Usuń